Μήτσο μου, μιλούσαμε πολύ καιρό σε ένα chat. Νομίζω στο zoo. Κάθε φορά που σε έπαιρνα τηλ. ακουγόταν ένας θορυβος, είχα παλιά συσκευή. Μου είχες πεί πως τα στιχάκια μου θα μου τα έκανες τραγούδι με την κιθάρα σου. Μετά συναντηθήκαμε στο mall στην αθήνα, καθίσαμε για καφέ και στην επιστροφή με τον ηλεκτρικό πήγες να με φιλήσεις και έκανα πίσω. Το μετάνιωσα! Είχες έρθει να με δείς από το Πέραμα, εκεί μένεις. Κάποα στιγμή μου είπες πως θα πας για δουλειά σε κάποιο καράβι. Χαθήκαμε. Αν δεις το mail μου πιστεύω πως θα με θυμηθείς, εγώ ακόμα δεν έχω ξεχάσει. Μου λείπεις πολύ και θέλω να σε ξαναβρώ, έψαξα παντού στο internet και νομίζω πως ξέρω το επώνυμο σου... Ακόμα ελπίζω... (binni_tsintsila@hotmail.com)
Είσαι 29 περίπου, μελαχροινός, ψηλός, και περπατάς λιγάκι σκυφτός.

γιωργο σε ψαχνω.ξερω οτι εισαι ακομα στη δεη μεγαλοπολης.υπαρχει χρονος ακομα για την φιλια μας...

Εκείνη τη μέρα σε περίμενα... Ήξερα ότι ήταν η τελευταία φόρα που θα σε έβλεπα και είχα έρθει να σε αποχαιρετήσω... Εσύ όμως δεν ήρθες... Το ένιωθα ότι δεν πήγαινε άλλο, ότι είχε έρθει ο καιρός να φύγεις... Αυτό όμως που δεν περίμενα ήταν να φύγεις έτσι, χωρίς να μου πεις τίποτα... ούτε ένα αντίο... Ακόμα κι όταν έφυγες πίστευα ότι θα γυρίσεις. Έκανα το λάθος και σε περίμενα. Εσύ όμως και πάλι δεν ήρθες… Λένε πως ο χρόνος τα γιατρεύει όλα. Εγώ όμως γιατί ένα χρόνο μετά κι ακόμα δεν μπόρεσα να σε ξεχάσω;
Εύχομαι να μην δεις το μήνυμα. Ήθελα μόνο να το βγάλω από μέσα μου. Fairytale gone bad

Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω?Ήταν το 1996...κάπου εκεί...ήμασταν παιδιά ακόμα αλλά ακόμα θυμάμαι τα καταγάλανα μάτια σου και τα ξανθά μαλιά σου...είχα καταφέρει να σε βγάλω και 1 φωτογραφεία...η μοναδική που έχω και την φιλάω σαν τα μάτια μου...μηλάγαμε κανονικά κάθε μέρα,είχαμε πάει και βόλτα με το σκάφος ενως γείτονα...εγω έμενα με την οικογένειά μου σε ενοικιαζόμενα δομάτεια με το ονομα "Το μπουζουκάκι",ηταν στο χωριο "Χρονια" εξω απο την "Λιμνη Ευβοιας" ....δεν εχω ξεχασει ουτε στιγμη απο αυτες τις διακοπες...μπορει να το διαβαζεις εσυ ή καποιος αλλος που ηταν εκει...θελω να σε ξαναδω...μου το ειχες υποσχεθει....

να ξερεις πως ακομα σ'αγαπαω με ολη τη δυναμη τις ψυχης μου!
σου ειχα πει μεχρι το τελος κ ακομα το πιστευω!!!! ενας χρονος περασε κ ακομα σε σκεφτομαι κ τρεμω στην ιδεα πως εισαι μακρια μου.νομιζα πωσς ειχες γυρησει στη κυμη αλλα μαλλον εισαι ακομα αθηνα ξερεις πωσ να με βρεις αν το θες... σ'αγαπαω μεγαλε!!!!
η μικρη σου....

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε. Ήμασταν διακοπές στα Φλογητά στη Χαλκιδική στο ίδιο ξενοδοχείο ("Mavridis"). Από την πρώτη στιγμή που κοιταχτήκαμε δε σταματήαμε να κοιτιόμαστε μέχρι τη μέρα που έφυγες. Κάθε μέρα στο Restaurant του ξενοδοχείου συανατιόμασταν και κοιτιόμασταν ασταμάτητα. Ακόμα και στην παραλία. Προσπάθησα να βρω τρόπο να σου μιλήσω ή να σου δώσω το τηλέφωνό μου αλλά ήσουν συνέχεια με τους δικούς σου. Ίσως να είχα καρφωθεί και να είχαν καταλάβει κάτι. Δεν άντεχα να μη σε κοιτάω. Μου έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μου τα υπέροχα γαλάζια μάτια σου. Είμαι 1,75 καστανός και εσύ περίπου στο 1, 70 καστανόξανθη με ελαφρώς σπαστό μαλλί και γαλάζια μάτια. Τότε ήμασταν περίπου 15-16 χρονών (τώρα 18-19) Όταν έφυγες ρώτησα τους υπέυθυνους του ξενοδοχείου και μου είπαν ότι πηγαίνετε συχνά σε εκείνο το ξενοδοχείο και ότι σε λένε Άννα (το επίθετο νομίζω Τσακαλοπούλου) και ότι μένεις στη Θεσσαλονίκη (Κάπου δυτικά- Αμπελόκηπους ή Εύοσμο). Πίστευα ότι θα σε δω κάποια στιγμή έστω τυχαία στην πόλη. Δυστυχώς δεν έτυχε. Πέρασαν 3 χρόνια και ακόμα σε θυμάμαι. Παρακαλώ και όποιος άλλος γνωρίζει ας βοηθήσει...

Δημήτρη,
Γνωριστήκαμε 30/8/1996 σε μια παιδική χαρά στην Ραφήνα
με λένε Αλεξάνδρα-Σάσα και είχα την γιορτή μου.
Αν και ήμασταν παιδάκια ακόμα ερωτευτήκαμε. Την επόμενη μου πήρες Δώρο για την γιορτή μου, μια ασημένια καρδιά που την έχω ακόμα και σήμερα.
Η μέρες περνούσαν όμορφα αλλά γρήγορα. Το καλοκαίρι χάθηκε, μαζί του και εσύ.
Από τότε δεν σε είδα ποτέ ξανά ούτε είχα νέα σου. Εσύ γύρισες κάπου στην Αθήνα και εγώ Πειραιά.
Τώρα, αν φυσικά διαβάζεις αυτό το γράμμα, θα αναρωτιέσαι πως και σε θυμήθηκα μετά από 12 χρόνια. Είναι απλό,
Χτες μου έδωσε η κ. Ελπίδα το γράμμα που μου έστειλες εσύ στης 23/12/1996
Μακάρι να σε ξανά βρω.

και πάλι χάθηκες...να ξέρεις ότι ακόμα σε σκέφτομαι και θέλω να σε δω...ποτέ δε μου εξήγησες κι ακόμα περιμένω...ελπίζω να είσαι καλά...