Απο την πρωτη στιγμη που σε αντικρισα στο νησι μου εφτιαξες την διαθεση...την τελευταια μερα σου είπα πώς εαν δεν σου μίλουσα πριν φυγω θα το μετάνοιωνα για μια ζωή!
Τελευταιο βραδυ σε εψαξα σε ολα τα club του νησιου με την ελπιδα πως ισως μου ελεγες το πολυποθετο ΝΑΙ
Το μονο που σου ζητησα ηταν μια ευκαιρια για να γνωριστουμε καλυτερα
Ηδη μετανοιωσα που δεν προσπαθησα νωριτερα για να εχω εστω μια δευτερη ευκαιρια...ημουν σιγουρος πως θα αξιζε!!!
Οπως ειπες και μονη σου κριμα γιατι <<ειμαι καλο παιδι>>

Εαν ποτε το δεις να ξερεις πως η προταση ισχυει,εαν παλι δεν το δεις ευχομαι να σε συντροφευει για παντα η ευχη μου...να εισαι παντα καλα ξανθε αγγελε!!!

Ξέρουμε ο ένας τον άλλον καιρό τώρα... πάντα ήμασταν σε κοινές παρέες, κοινά σχολεία, κοινές σχολές. Θυμάμαι πότε σε πρωτοερωτεύτηκα, ήταν στη Β' Λυκείου όταν καθόμασταν μαζί στα αγγλικά. Και μετά στην κατεύθυνση και στη γενική παιδεία. Και μετά μου έγραψες στην επετηρίδα. Και πήγαμε και διακοπές μαζί. Αλλά όλα αυτά στο φιλικό, γιατί πάντα υπήρξα ντροπαλή και δεν μπορούσα να εκφράσω τα συναισθήματά μου για σένα. Φοβόμουν ότι θα με κοροιδέψεις. Κι ύστερα χωρίσαν (για λίγο) οι δρόμοι μας. Και σ' όλο αυτό το διάστημα πάσχισα πολύ να γίνω η γυναίκα που θα μπορούσες να θαυμάσεις, με την οποία θα μπορούσες να βγεις. Όταν σε ξαναείδα, ένα χρόνο για αργότερα ήξερα ότι την ήθελα πάσει θυσία αυτή τη μεταγραφή για Αθήνα, για να μπορώ να σε βλέπω έστω κι από μακριά. Σ' αγαπάω, ορίστε το είπα. Είμαι ευάλωτη, δεν ξέρω καθόλου τι νιώθεις για μένα. Από τη μια μου κάνεις κοπλιμέντα, από την άλλη ίσως το προσωπείο της ψυχρής που έχω υιοθετήσει να σε έχει απομακρύνει ανεπανόρθωτα. Σε κάθε περίπτωση, ελπίζω μόνο (αν το διαβάζεις αυτό) να καταλάβεις...

Αγγελέ μου θέλω να σου πω ότι πάντα θα είσαι στην σκέψη μου, προσεύχομαι να σε έχει ο Θεός καλά. Σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την βοήθεια σου το διάστημα που ήμουν στην Ηλιούπολη, αν ποτέ με χρειαστείς θα είμαι πάντα εκεί. Η όλη συμπεριφορά σου μετά το Ηράκλειο ήταν απαράδεχτη, μου ανέτρεψες όλη την εικόνα που είχα για σένα, δεν το περίμενα άλλωστε επίμονα εκείνο το βραδύ σε ρώτησα αν ήθελες να το τελειώσουμε. Έφτασαν στο σημείο να πολεμάνε εμένα για να κερδίσουν εσένα, Εμέσα τους έκανες το χατίρι. Προσπαθώ να ξεπεράσω όλα αυτά και ευθύνομαι εγώ δεν έπρεπε να είχα επιτρέψει στον εαυτό μου να ανοίξει την καρδιά του. Με πάτησες με έναν ανέντιμο τρόπο. Ήμουν επιφυλακτική από την πρώτη στιγμή και με έναν μαγικό τρόπο με έκανες να ανοίξω την καρδιά μου και να θέλω να υπάρχω μονό για τον Γιάννη μου, ένιωσα ότι βρήκα το άλλο μου μισό. Έχω καταλαβει ότι η γραμμή σου είναι να μην λες κουβέντα, είναι ένας τρόπος και αυτός για να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Εγώ σου χρωστώ γιατί με έβγαλες από μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση και μου στάθηκες σε δύσκολες στιγμές μου...δεν έγινε να παραμείνω και να είμαι η ΖΩΗ ΣΟΥ όπως έλεγες, εσύ όμως θα είσαι ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Σε ευχαριστω Γιαννη Αν. για οτι εκανες....

Δεν ξέρω τι να κάνω κ τι να πω. Είμαστε μαζί 3 χρόνια κ είναι σαν να είμαι μονή μου. Μπορώ να κάνω τα πάντα άλλα πάντα κ σε όλα αυτός είναι απών. Πουθενά δεν έρχεται, πουθενά δεν με συνοδεύει πάντα μονή μου παντού. Δεν ξέρω άλλο πια τι να κάνω...Είναι άραγε καλό να είσαι με κάποιον που σε θέλει ( δεν στο δείχνει όμως ποτέ ) με έναν που δεν πάει πουθενά και γενικά με έναν που είναι σαν να μην είναι όμως?

Τώρα που είμαστε στην ίδια πόλη είμαστε δυο ξένοι...πόσο αστείο!Εκεί που λέγαμε "πότε θα έρθω να είμαστε μαζί" τώρα ούτε καν μιλάμε.Περνάει ο καιρός...και ξέρει τι?Λυπάμαι γιατί δεν αισθάνομαι πλέον για σένα όπως κάποτε μα...μα να ξέρεις ότι πάντα θα'σαι νοιάζομαι και ας μην είμαστε μαζί πια και ας μη μιλάμε και πάντα θα΄σαι ξεχωριστός για μένα γιατί μαζί έχουμε ζήσει όμορφες στιγμές και έχουμε αναμνήσεις που θα θυμόμαστε για μια ζωή!

Ήταν αρχές Ιουνίου του 2001.Σε γνώρισα από το ICQ,έμπαινες εκεί με το nick-name tigi.Μετά από λίγες ημέρες συναντηθήκαμε έξω από την στοά broadway,Πατησίων και Αγ. Μελετίου.Θαμπώθηκα από την ομορφιά σου!Είχες τότε ένα παλιό mini cooper.Πήγαμε για καφέ στο Θησείο.Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω σου.Ξανθιά με πράσινα μάτια,μια πραγματική Θεά!Μου έδωσες πολλές ελπίδες σ'αυτό το ραντεβού.Μάλιστα όταν γυρίσαμε και με άφησες εκεί που περίπου συναντηθήκαμε με φίλησες.Βρέθηκα στα ουράνια.Έκτοτε είχαμε σχετικά συχνή τηλεφωνική επικοινωνία,δεν συναντηθήκαμε ξανα,μέχρι που μία μέρα μου είπες να περιμένω τηλεφώνημά σου.Έκτοτε δεν με ξαναπήρες.Αν και είχα το σταθερό σου τηλέφωνο,δεν σου ξανατηλεφώνησα.Πήρα το θάρρος να σου τηλεφωνήσω πριν απο 6 μήνες,αλλά ο αριθμός είχε αλλάξει.Τότε έμενες Γαλάτσι,και ήσουν 23 χρονων.Πέρασα πολλά από τότε.Αν μπαίνεις σ'αυτό το site και σου θυμίζει κάτι αυτή η συνάντηση,και θέλεις βέβαια να τα ξαναπούμε το τηλέφωνό μου 6942403669 ,είναι πάντα στην διάθεσή σου.Δεν ξέρω για σενα,αλλά θα χαρώ αφάνταστα να σε ξανακούσω.Να είσαι πάντα καλά όπου και αν βρίσκεσαι!
Χρήστος από Πατήσια τότε 31,τώρα πλέον 39 χρονών.

2 χρόνια είχα να σε δω...σε είδα ένα βράδυ στο ferro bar(Ναύπλιο).καθόσουν στη γωνία στη μπάρα.πήγα να πάρω ποτό και σε είδα.στην αρχή χάρηκα αλλά μετά κατάλαβα πως δεν ήσουν μόνη σου.....αν τον έχεις ακόμα γράψε λάθος και ξέχνα το αυτό,ή αν δεν κατάλαβες ποίος είμαι...αν όμως είσαι μόνη σου και δεν έχεις κανέναν να σε νοιάζεται και να σ'αγαπάει θέλω να ξέρεις πως εγώ θα είμαι πάντα εδώ για σένα... γιατί πάντα θα είσαι το ζούδι μου....

Δουλεύεις στον από κάτω όρφοφο, μαζί σου είναι κ κάποιος γνωστός μου που τον χαιρετώ συχνά. Εσύ πάντα σοβαρή και πάντα πολύ πολύ πολύ όμορφη. Έχω τρελαθεί...