Στο εστιατόριο ΠΕΤΡΙΝΟ (λεωφ. Πάρνηθας) μοίραζες τις φωτογραφίες που τράβηξε ο φωτογράφος από το κόσμο που είχε έρθει για το γάμο. Ξανθιά, λεπτή, ίσιο μαλλί, φορούσες άσπρο πουκάμισο κολλητό κ μαύρο κολάν/κολλητό παντελόνι, χαμογελαστή, ιδιαίτερα όταν σε ρώτησα "εγώ πού είμαι;" όταν μοίραζες τις φωτός μας!

με λένε γεωργία!...ήμουν με μία φίλη μου στ ''w'' στην μαρίνα στην πάτρα..ηταν σάββατο απόγευμα(12/09/09)...μ κοίταζες για περίπου μία ώρα,ήσουν με άλλους τρείς φίλους σου νομίζω...εγώ δεν σου είχα δώσει αρχικά πολλή σημασία..μας ακολούθησες στις τουαλέτες όταν φεύγαμε..μου μίλησες..κ μ είπες να ανταλλάξουμε αριθμούς..δεν σου έδωσα τον δικό μου κ σ είπα να μου δώσεις αν είναι τον δικό σου και θα σου έστελνα..δεν τον έγραψα όμως σωστά!!...το καταλαβα οταν έφυγες!!..δεν θυμάμαι κάλά αλλά νομίζω μου είπες ότι σε έλεγαν γιώργο..ήταν αργά όταν μετάνιωσα που δεν σου έδωσα και τον δικό μου αριθμό!

άββατο 22/8/2009. Μου άρεσες αρκετά και σκεφτόμουν να σου αφήσω τα στοιχεία μου σε χαρτί αλλά δεν το έκανα. Φορούσες μπικίνι, το κάτω μέρος ήταν μαύρο και το πάνω μωβ. Έπαιζες βόλευ με την παρέα σου όταν έφευγα. Καθόμουν μπροστά σου κι έλυνα Σουντόκου. Φορούσα μαύρα γυαλιά, ψάθινο καπέλο, πολύ κοντό μαλλί, αρκετά αξύριστος. Αν θα ήθελες να βρεθούμε για καφέ όταν ξανανέβω Θεσσαλονίκη, στείλε τα στοιχεία σου στο email: cardona78@hotmail.com

Ξέρουμε ο ένας τον άλλον καιρό τώρα... πάντα ήμασταν σε κοινές παρέες, κοινά σχολεία, κοινές σχολές. Θυμάμαι πότε σε πρωτοερωτεύτηκα, ήταν στη Β' Λυκείου όταν καθόμασταν μαζί στα αγγλικά. Και μετά στην κατεύθυνση και στη γενική παιδεία. Και μετά μου έγραψες στην επετηρίδα. Και πήγαμε και διακοπές μαζί. Αλλά όλα αυτά στο φιλικό, γιατί πάντα υπήρξα ντροπαλή και δεν μπορούσα να εκφράσω τα συναισθήματά μου για σένα. Φοβόμουν ότι θα με κοροιδέψεις. Κι ύστερα χωρίσαν (για λίγο) οι δρόμοι μας. Και σ' όλο αυτό το διάστημα πάσχισα πολύ να γίνω η γυναίκα που θα μπορούσες να θαυμάσεις, με την οποία θα μπορούσες να βγεις. Όταν σε ξαναείδα, ένα χρόνο για αργότερα ήξερα ότι την ήθελα πάσει θυσία αυτή τη μεταγραφή για Αθήνα, για να μπορώ να σε βλέπω έστω κι από μακριά. Σ' αγαπάω, ορίστε το είπα. Είμαι ευάλωτη, δεν ξέρω καθόλου τι νιώθεις για μένα. Από τη μια μου κάνεις κοπλιμέντα, από την άλλη ίσως το προσωπείο της ψυχρής που έχω υιοθετήσει να σε έχει απομακρύνει ανεπανόρθωτα. Σε κάθε περίπτωση, ελπίζω μόνο (αν το διαβάζεις αυτό) να καταλάβεις...

σήμερα 24 Ιουνίου μπήκες μάλλον στη Βικτώρια μελαχρινή με κοντά μαλλιά και γιαλιά ηλίου με μαύρο σκελετό...μάυρο παντελόνι και άσπρο πουκάμισο...σου έκανα νεύμα να καθίσεις όταν άδειασε η θέση και κατόπιν κάθισα απέναντί σου...κατεβήκαμε στη Νερατζιώτισσα..σε έχασα..δεν σε είδα στον προαστιακό...μάλλον έφυγες προς άλλη κατεύθυνση...είμαι ο ξανθός που κάθισα απέναντί σου και όταν έκλεισες τα μάτια απ' την κούραση σε παρατηρούσα...θεωρώ απίθανο να σκεφτείς να με αναζητήσεις...αλλά γίνονται και θαύματα...

18/05/09 ειμασταν στο τρένο των 3 παρά 10 από αθήνα για θεσσαλονίκη. κατέβηκες Λάρισα.ήμουν με μια φίλη μου και φορούσα μια πράσινη μπλούζα και έλυνα σταυρόλεξα. κοιτούσες αλλά δεν μου μίλησες. όταν κατέβηκες κάπνιζες στην αποβάθρα και όταν έφυγε το τρένο με χαιρέτησες. θέλω να πουμε αυτά που δεν είπαμε στις έξι ώρεσ που κοιταζομασταν. Ελπίζω να απαντήσεις.. Νάνσυ.

Ελπίζω να δημοσιευτεί και να το δεις πριν να επιστρέψω εκεί! Αλλα και τότε θα μου λείπεις όταν θα είσαι στη δουλειά ή όταν θα κοιμάσαι, οπότε να ξέρεις οτι πάντα μου λείπεις :p Και να είσαι φρόνιμος, αλλιώς... ΣΥΡΡΙΖΑ

σε αγαπώ γιατι με κάνεις να γελώ,γιατί λιώνω όταν σε με αγγίζεις,γιατι τρελλένομαι όταν μ'ακουμπάς...οταν βλέπω τα μάτια σου...Είσαι ο Παναγιώτης Προεστός και είμα η Ελενα...