Φορούσες ένα ριγέ μαύρο ζακετάκι μία γκρί φόρμα!! και πράσινα αθλητικά παπούτσια! Από Αγιο Δημήτριο μπήκαμε μαζί!! σήμερα πρώι στις 10.30. Κατέβηκες Σύνταγμα! Ήμουν αριστερά στην απέναντι μεριά καθισμάτων! Εγώ είχα καφέ τσάντα μαζί.. και σε χάζεβα ακούγοντας τα αγαπημένα μου τραγούδια στο ipod!! Ελπίζω να υπάρχεις κάπου εκεί έξω..!! και να μάθω περισσότερα για σένα..

30/6/2009, μεσημεριανές ώρες, σε είδα στον προαστιακό. ανεβήκαμε μαζί σταθμό λαρίσης, κατεβήκαμε μαζί άνω λιόσια, και συνέχισες για αεροδρόμιο. μακριά μαλλιά, δαχτυλίδι-καρδιά, κρατούσες μπλε βαλίτσα κ ένα σακίδιο. σου κουβάλησα την βαλίτσα και στους δύο σταθμούς, και μου είπες ότι είμαι πολύ ευγενικός, αλλά δίστασα να σου μιλήσω. σε σκέφτομαι συνέχεια.

Ξέρουμε ο ένας τον άλλον καιρό τώρα... πάντα ήμασταν σε κοινές παρέες, κοινά σχολεία, κοινές σχολές. Θυμάμαι πότε σε πρωτοερωτεύτηκα, ήταν στη Β' Λυκείου όταν καθόμασταν μαζί στα αγγλικά. Και μετά στην κατεύθυνση και στη γενική παιδεία. Και μετά μου έγραψες στην επετηρίδα. Και πήγαμε και διακοπές μαζί. Αλλά όλα αυτά στο φιλικό, γιατί πάντα υπήρξα ντροπαλή και δεν μπορούσα να εκφράσω τα συναισθήματά μου για σένα. Φοβόμουν ότι θα με κοροιδέψεις. Κι ύστερα χωρίσαν (για λίγο) οι δρόμοι μας. Και σ' όλο αυτό το διάστημα πάσχισα πολύ να γίνω η γυναίκα που θα μπορούσες να θαυμάσεις, με την οποία θα μπορούσες να βγεις. Όταν σε ξαναείδα, ένα χρόνο για αργότερα ήξερα ότι την ήθελα πάσει θυσία αυτή τη μεταγραφή για Αθήνα, για να μπορώ να σε βλέπω έστω κι από μακριά. Σ' αγαπάω, ορίστε το είπα. Είμαι ευάλωτη, δεν ξέρω καθόλου τι νιώθεις για μένα. Από τη μια μου κάνεις κοπλιμέντα, από την άλλη ίσως το προσωπείο της ψυχρής που έχω υιοθετήσει να σε έχει απομακρύνει ανεπανόρθωτα. Σε κάθε περίπτωση, ελπίζω μόνο (αν το διαβάζεις αυτό) να καταλάβεις...

Σε είδα στα Everest της WIND, εκεί που δουλεύεις. Είμαι συνεργάτης σας και σε είδα όταν ερχόμουν, περνώντας μπροστά απ’ την καφετέρια. Καθόσουν έξω μαζί με έναν γεματούλη συνάδελφό σου ο οποίος με κοιτούσε επίμονα. Είμαι σίγουρη ότι κι εσύ με είδες γιατί κάτι σου είπε και με κοιτάξατε με τρόπο και οι 2. Έμαθα ότι δουλεύεις στο τμήμα αγορών αλλά δεν ξέρω ούτε πως σε λένε, ούτε σε ποιο αντικείμενο ακριβώς δουλεύεις. Μου άρεσε το μουσάκι σου και οι πλάτες σου. Αν με θυμάσαι ή αν θέλεις να με γνωρίσεις, επικοινώνησε μαζί μου.

Τώρα που είμαστε στην ίδια πόλη είμαστε δυο ξένοι...πόσο αστείο!Εκεί που λέγαμε "πότε θα έρθω να είμαστε μαζί" τώρα ούτε καν μιλάμε.Περνάει ο καιρός...και ξέρει τι?Λυπάμαι γιατί δεν αισθάνομαι πλέον για σένα όπως κάποτε μα...μα να ξέρεις ότι πάντα θα'σαι νοιάζομαι και ας μην είμαστε μαζί πια και ας μη μιλάμε και πάντα θα΄σαι ξεχωριστός για μένα γιατί μαζί έχουμε ζήσει όμορφες στιγμές και έχουμε αναμνήσεις που θα θυμόμαστε για μια ζωή!

Σε λίγο καιρό πάνε δύο χρόνια από τότε που χωρίσαμε. Μα αυτό δεν σημαίνει πως μπόρεσα να σε ξεπεράσω. Δεν υπάρχει μέρα του χρόνου που να μην σκεφτώ το καιρό που ήμασταν μαζί. Πλέον το μόνο που μου έχει μείνει είναι ένα φωτογραφικό άλμπουμ από τις διακοπές μας στην Κέρκυρα και μια καλά θαμμένη ελπίδα πως μπορεί κάποτε να ξαναείμαστε μαζί, μιας και η επικοινωνία μας είναι απλώς χειρότερη και από την τυπική. Πάντα λέω ότι είσαι ένα τηλέφωνο μακριά για σου πω τι αισθάνομαι ακόμα, αλλά δεν πιστεύω να το καταφέρω ποτέ αυτό. Και να φανταστείς πως και πάλι τα σπίτια μας δεν απέχουν και πολύ. Το καιρό αυτό κάνεις την άσκησή σου και θα ήθελα πάρα πολύ να βρεθούμε να μάθω νέα σου.

Δουλεύαμε μαζί .Ήμασταν μαζί 2 χρονια.Χωρισαμε πριν 10 χρόνια και θέλω να μάθω τι κάνεις. Είσαι από Κρήτη και το όνομα σου αρχίζει από Ε..και εμένα από Π..τελευταια φορά που έμενες Αθήνα έμενες στην Ηλιουπολη..και δούλευες σε παγωτά…1

Σε είδα στις 23.08.09 στις 17.30 στη στάση του τράμ ''Αγίας Φωτεινής''(πλατεία Ν.Σμύρνης.Φορούσες μπλε σκούρα φόρμα(adidas)και μπλε μπλούζα adidas επίσης.Μπήκαμε μαζί στο τραμ.καθόσουν απέναντι μου.Άκουγες μουσική...Κοιταχτήκαμε πολλές φορές αλλά δυστυχώς δεν μιλήσαμε.Κατέβηκες στη στάση καλαμάκι.Είχες έναν μεγάλο αθλητικό σάκο adidas που έγραφε το όναμά σου.ή Μάριος ή Μάρκος έγραφε....φορούσες επίσης ένα μεγάλο ρολόι.συμπτωματικά γυρήσαμε μαζί με το ίδιο τραμ και με τον ίδιο προορισμό(πλατεία Ν.Σμύρνης)στις 20.30.κρίμα που δεν μιλήσαμε.Είσαι εξαιρετικά ωραίος.από την στιγμή που σε είδα δεν σε έχω βγάλει από το μυαλό μου.Αν δεις το μήνυμα αυτό απάντα..Σοφία