Σε είδα στην Πειραιώς, στην περιοχή του Ταύρου στις 23 Μαΐου Παρασκευή περίπου στις 1:00. Περνούσες τον δρόμο πεζός. Κρατούσες ένα φάκελο ή χαρτιά. δεν θυμάμαι. Στάθηκες στην νησίδα. Σκέφτηκα ότι μπορεί να έβγαινες από την Σχολή Δημόσιας Διοίκησης ή κάτι τέτοιο. ήταν το σημείο περίπου εκεί. Εγώ σε ασημί αυτοκίνητο. Σε ρώτησα πως μπορώ να πάω πλατεία Καραϊσκάκη χωρίς να μπω στον δακτύλιο, σκοπεύοντας να στρίψω για να πάω από Πέτρου Ράλλη. μου είπες ότι θα μπλέξω. Μου είπες ότι πας και εσύ εκεί για καφέ. Σου είπα να σε πάρω με το αυτοκίνητο, ώστε να μου δείξεις και τον δρόμο. Είχες όμως το δικό σου (είδα στο απέναντι ρεύμα ένα μάλλον μαύρο αυτοκίνητο). Με ρώτησες άμα μετά θα σε γυρνούσα πίσω. Σου είπα δεν μπορώ γιατί έχω συνάντηση. Είπες πως μιας και γνωριστήκαμε, όμορφα θα ήταν να πάμε για κανέναν καφέ. Μου ζήτησες το κινητό μου. Εγώ στο έδωσα. όμως δεν έχεις πάρει ακόμα. Αναρωτιέμαι αν κατάφερες, αν πρόλαβες να το γράψεις σωστά. Δεν πρόλαβα να πάρω το δικό σου. Άναψε το φανάρι. «Πως είναι τ’ όνομα σου ούτε που ρώτησα» Ούτε και εσύ πρόλαβες, να ρωτήσεις το δικό μου. Μου άρεσες! Θα ήθελα να σε ξαναδώ!