Σε βλέπω λίγο καιρό τα πρωινά που ψωνιζω και με τη τσιμπλα στο μάτι πάντα αναρωτιέμαι αν εισαι ελευθερη (επίσης ...γιατι δε φοράς ταμπελάκι με το ονομα σου)Τα μεσημερια που περναω καμμια φορα, εχει πολυ κόσμο για να προσπαθησω να σου μιλησω.

Ήρθες για εξέταση στο Νοσοκομείο στην Αλεξ/πολη...12 ή 15/8...ήσουν πανέμορφη αλλά δεν τόλμησα να σου το πω. Σε εξέτασα στον ειδκικό χώρο για τη γρίππη, ήμασταν μόνοι για λίγα λεπτά...σε λένε Ασπασία Β...πάρε τηλ. 6977450409

Ήρθες να αγοράσεις ένα μπουκαλάκι κόκκινο χρώμα για το αμαξάκι σου κι έδωσες χρώμα στη ζωή μου!!!!!!!
Έπειτα έμαθα πως σε λένε Λία και έκτοτε το όνομά σου ομορφαίνει τις σκέψεις και τα όνειρά μου!!!!!!!!!!!!!!!

σε ειδα... στην δουλεια, εισαι εκπ. νοσηλευτρια σε νοσοκομείο και εγω εκπ. διοικησης στο ιδιο νοσοκομειο...εισαι σαν αγγελος εχω καιρο να σε δω και γι’αυτο δεν μπορω να σε προσεγγίσω...δεν θα το δεις το μνμ ειμαι σίγουρος αλλα μια προσπαθεια την οφείλω σαν άντρας εστω και απο εδω.

Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε μαζί εδω και 1 μήνα περίπου.. στην αρχή μου ήσουν εντελώς αδιάφορος... αλλά μετά δεν μπορούσα να ξεκολλήσω απο τα μάτια σου! Θελω να συνεχίσεις να με κοιτάς στα ματια έτσι έντονα και να μου χαμογελάς καθε φορά που μιλάμε! Μακάρι να με ήθελες γιατι μου άναψες όλα τα φώτα που είχαν σβήσει καιρό!! Δεν μπορώ να καταλάβω αν θέλεις..σε παρακαλω κάνε το πρώτο βήμα γιατι εγω δεν πρόκειται!!!

Ειναι αργα για εξηγησεις αλλα θελω να ξερεις τα εξης. Πανε πανω απο δυομιση χρονια απο τοτε που εφυγα σαν κλεφτης ενα πρωι χωρις καν να σε χαιρετησω. Δεν ξερω πως ενιωσες και λιγη σημασια εχει πια. Εφυγα γιατι ημουνα δειλος και πολεμουσα τα συναισθηματα μου για σενα εξου και η αλλαζονικη μου συμπεριφορα που ισως να σε πληγωσε. Φοβομουνα επειδη ησουνα σπανιο και δυσκολο ατομο και δεν ηξερα που μπορουσε να οδηγησει αν σχετιζομουνα μαζι σου. Δεν ξερω αν εσυ ενιωθες την ιδια ελξη για μενα. Αλλα πια δεν θα το μαθω ποτε και αυτο ειναι το χειροτερο. Μονο σποντες, κυριως απο σενα. Ετσι λοιπον προτιμησα να φυγω γιατι ηλπιζα οτι μακρια σου θα σε ξεχνουσα. Αλοιμονο, δεν περναει ουτε στιγμη που να μη σε σκεφτομαι ακομα. Εισαι σιγουρα αυτο το μαγικο και απροσδιοριστο πoυ η διαισθηση μου παντα ελεγε οτι θα μου παρουσιαζοταν στη ζωη. Τελικα το βρηκα αλλα το προσπερασα λογω της ανασφαλειας μου.

Είσαι ο λόγος που πετάω στα σύννεφα και ταυτόχρονα ο λόγος που είμαι σκεπτική και προβληματισμένη! Ήρθες και αμφιβάλλω για τα πάντα και δεν ξέρω τι να κάνω! Σε βλέπω και σε θέλω τρελά δικό μου αλλά .... δεν μπορώ να κάνω τίποτα! Εσύ??? Μπορείς???

Σε βλέπω σχεδόν κάθε μέρα..κοιταζόμαστε κι'όμως δε μπορώ να σου μιλήσω!φορούσες ένα μαύρο φουστάνι και εχεις μπλέ μάτια..στην αγροτική δίπλα στο δημαρχείο..ίσως να μην το δείς ποτέ..ίσως μιλήσουμε κάποια στιγμή..