Απόγευμα Κυριακής 27 Ιουλίου 2008, Πλοίο Ποσειδών Ελλάς, επιστροφή απο Αγκίστρι.Σε είδα λίγο πρίν φτάσουμε Πειραιά πηγαίνοντας να μιλήσω σε μια φίλη μου που καθόταν μαζί με τρείς κυρίες ακριβώς μπροστά σου και κάπου εκεί σταμάτησε ο χρόνος...
Καθόσουν στο κατάστρωμα απέναντι απο ένα φιλικό σου ζευγάρι και ήταν ακόμα μια φίλη σου μαζί η οποία έλειπε εκείνη τη στιγμή (αυτό το έμαθα μετά, όπως και ότι ήσουν κι εσύ Αγκίστρι)
Φορούσα μπλέ μπλούζα με λουλούδια στο δεξί μέρος και λαδί βερμούδα.Όταν με κοίταξες έχασα το έδαφος κάτω απο τα πόδια μου...
Μετά ήρθα και κάθισα απέναντι σου με μία απο τις κυρίες για να σου μιλήσω, αλλά με φώναξαν να φύγω βιαστικά γιατί ο φίλος μου είχε πρόβλημα με το σκύλο του και έπρεπε να τον βοηθήσω κατά την αποβίβαση και δεν σου μίλησα ποτέ.......:(
Είπα στη φίλη μου να σε πλησιάσει για μένα αλλά φυσικά δεν μπόρεσε να το κάνει και μου είπε οτι της φάνηκε να την αγριοκοιτάς.Θα έκανα τα πάντα για να σε ξαναδώ...
κι επειδή το θέλω πολύ θα γίνει!